Mela

„Jeśli kogoś kochasz pozwól mu odejść”

Mela trafiła do Martyny, wolontariuszki po nieudanej próbie w domu tymczasowym. Początki nie były proste: Mela pierwsze tygodnie przesiedziała schowana pod kocykiem. Udawała, że jej nie ma. Po czasie, gdy zaczęła wychodzić ze swoich kryjówek, zdarzało jej się sikać w dziwne miejsca i koncertować w nocy, w dzień, właściwie ciągle. Praca nad jej oswojeniem była trudna i wymagała mnóstwo cierpliwości.

Dziś, po kilku miesiącach, Mela jest już innym kotem - uwielbia głaskanie (ale tylko gdy leży w wybranych przez siebie miejscach), przesypia grzecznie całą noc, nie ma już kuwetkowych wpadek, jest ciekawska, urocza i przekochana.